Bindings- en verlatingsangst
Bij bindings- en verlatingsangst heeft de pijn die je voelt vaak niet alleen met je partner te maken, maar met een plek van vroeger waar je niet gezien of gehoord werd. Een relatie is vaak een grote trigger: luistert mijn partner naar mij, houdt hij rekening met mij, kan ik mijn gevoelens delen,... Het zijn thema's die in een partnerrelatie het meest aan bod komen en daar dus ook het hardst getriggerd kunnen worden. Bindings- en verlatingsangst lijken tegenpolen, ze komen vaak voort uit dezelfde onzekerheid: de angst om verlaten te worden.
Waarom een relatie zo hard kan raken
In een relatie komen twee mensen met een eigen verhaal samen. Dat kan een mooi verhaal zijn, dat kan ook een lastig verhaal zijn. Waar je als single dat verhaal soms nog wat onder de mat kunt vegen, wordt dat in een relatie moeilijk. Je wordt vaak in heel kwetsbare stukken getriggerd: zie boven: bindings- en verlatingsangst. Daarnaast hebben beide partners vaak ook een andere manier van omgaan met moeilijkheden ontwikkeld. De een wil praten, de ander trekt zich terug. Dan kan het moeilijk worden. Op zich hoeft een lastig verhaal geen probleem te zijn als je er al heel bewust mee kunt omgaan, bijvoorbeeld: wat je nu deed, vond ik niet leuk maar het raakt me harder dan anders omdat het met een stuk van mezelf te maken heeft.
Patronen die je misschien herkent
Als volwassenen hebben we soms patronen en gevoelens die vaak opnieuw terugkeren: pleasen, jezelf klein houden, perfectionisme, controleren, jezelf terugtrekken,.... Die kunnen heel erg op de voorgrond treden als we in een relatie komen. Die patronen zijn ooit ontstaan als overlevingsstrategie. Bijvoorbeeld: er was in je gezin vroeger weinig tijd en ruimte voor gevoelens. Je ouders werkten veel of hadden hun eigen verdriet. Er kunnen verschillende redenen zijn. Onbewust kan er bij een kind een overtuiging ontstaan dat er geen plaats is voor zijn emoties. Een patroon dat kan volgen is: als ik iets voel, moet ik het bij mezelf houden. Dat patroon kan blijven doorlopen tot in de volwassenheid. In innerlijke kindwerk kan je die patronen doorbreken door in een sessie terug te gaan naar het moment of de periode waarin dat patroon ontstaan is.
Waar komen patronen vandaan?
Als kind wil je gezien en gehoord worden, fysiek aangeraakt worden, vastgepakt, geknuffeld. Meestal gebeurt dat ook. Maar soms, om welke reden dan ook, komt dat niet. Een ouder is langdurig ziek of depressief, of is zich niet bewust van wat er bij hemzelf nog speelt: verdriet, pijn, angst. Een kind voelt dat. Als jong kind ga je je dan aanpassen, je best doen om toch gezien te worden, twijfelen aan jezelf, zorg dragen voor je ouders, je terugtrekken, de schuld bij jezelf zoeken. Dat gevoel of gedrag kan blijven doorlopen tot in de volwassenheid waar het niet meer nodig is maar wel blijft bestaan.
Wat innerlijk kindwerk hier kan doen
In een innerlijke kindsessie kan zo'n patroon het startpunt van een sessie zijn. Bijvoorbeeld: 'ik word altijd heel onzeker in een relatie.' Of 'ik twijfel aan alles wat ik zeg of doe.' Of 'ik kan niet over mijn gevoelens praten.' Via een verbonden ademhaling ga je terug naar het moment of de periode in je leven waar dat patroon ontstaan is. Soms is dat heel vroeg, soms in je puberteit of zelfs in je twintiger jaren. Daar zie je het kind dat toen gekwetst werd, en als volwassene geef je het wat het toen gemist heeft. Lees hoe een innerlijke kindsessie verloopt.
Veelgestelde vragen over bindings- en verlatingsangst
Ik heb een lief en ik ben nog niet gelukkig. Is dat raar?
Nee, dat is niet raar. Het was voor mij zelfs de manier waardoor ik ontdekte dat er iets niet klopte. Als je single bent, worden sommige stukken gewoon niet aangeraakt, bijvoorbeeld: luistert mijn partner wel genoeg, houdt hij rekening met mij, kan ik al mijn gevoelens uitspreken,...Het zijn thema's die in vriendschapsrelaties spelen maar veel meer nog in liefdesrelaties. Ook de angst om verlaten te worden, ontstaat in een liefdesrelatie. Met wat ik nu weet, zou ik het niet meer 'niet gelukkig' noemen. 'Angst' is vaak veel meer het gevoel dat kan ontstaan in een liefdesrelatie. Ik deel mijn verhaal hierover in mijn podcast: Innerlijke kind en relaties.
Ik weet al waar het vandaan komt. Waarom verandert er niks?
Inzicht is geen heling. Je kan je heel bewust zijn van je gedrag in een relatie en weten dat het te maken heeft met wat je vroeger hebt meegemaakt. Maar als de pijn van vroeger niet weg is, ben je nog niet in staat om ander gedrag te stellen. Daarvoor ga je terug naar het innerlijke kind dat al die jaren die angst, pijn of wat dan ook gedragen heeft, en dat ga je daar opvangen. Als het innerlijke kind opgevangen is, voel je ook dat er nu rust ontstaat.
Heb ik bindingsangst, of ben ik gewoon niet verliefd?
Er is geen pasklaar antwoord op deze vraag. Er is sowieso al een groot verschil tussen verliefd zijn en graag zien/liefde. Verliefdheid is ook niet per se nodig om tot een duurzame, veilige relatie te komen. Een belangrijker vraag is 'hoe voel ik mij als ik bij die persoon ben'? Als je je veilig voelt, je lichaam rustig reageert, dan is dat zeker al een fijne start en de moeite om verder te verkennen.
Als het dan gaat over verliefdheid is er ook nog een groot verschil tussen verliefdheid als in vlinders, een fijne gezonde spanning, een warm en plezierig gevoel en een traumarespons: het is intens, het moet snel gaan, er is veel onrust,... Dat laatste lijkt soms op verliefdheid omdat je de nood voelt om snel en veel bij die ander te zijn. Het vertrekt vanuit een andere hoek en is eerder een overlevingsmechanisme dan verliefdheid.
Waarom blijf ik in een relatie die niet goed voelt?
In een relatie blijven die niet goed voelt heeft vooral te maken met het feit dat iets wat niet goed voelt, wel gekend kan zijn. Als jij als kind geleerd hebt dat zorgen voor iemand anders jou liefde geeft, dan is dat een patroon dat jij heel waarschijnlijk doorzet in je volwassen leven. Je hoofd weet ergens wel dat het niet klopt maar je bent zelf niet in staat om dat patroon te doorbreken. Door te gaan kijken naar waar die onrust/last/pijn vandaan komt, geef je jezelf de kans om te helen en veel duidelijker wel of niet voor die relatie te kiezen.
Moet ik dan uit mijn relatie stappen?
Je 'moet' nooit uit een relatie stappen. Je kan wel bewustzijn creëren op je relatie en op hoe jij in je relatie zit. Als je voelt dat het schuurt en je gaat kijken naar waar dat vandaan komt, kan je gaan helen. Je ontdekt bijvoorbeeld dat je jezelf hebt weggecijferd in de relatie omdat je dat ooit zo leerde. Wanneer dat deel geheeld is, kom je bewuster in je relatie te staan, minder vanuit een nood om gezien te worden en kan je opnieuw aanvoelen of de relatie voor jou nog klopt. Als jij gaat groeien, is er voor je partner ook een kans om te groeien en zo jullie relatie naar een nieuw level te brengen.
Moet mijn partner mee?
Je partners is welkom om bij een sessie aanwezig te zijn. Het is vooral belangrijk dat jij je voldoende veilig voelt om er te laten zijn wat er is.
Boeken die mij hielpen
- Hannah Cuppen, Liefdesbang: het eerste boek dat ik las
- Robin Norwood, Als hij maar gelukkig is: voor mij een nog grotere eye-opener dan Liefdesbang
- Marian Mudder, Wat ik eerde had willen weten over angst, zelfliefde en acceptatie
- Els Van Steijn, De fontein
- Susanne Hühn, Het helen van je innerlijke kind
- Nathalie Janssens De Bisthoven, En ze leefde niet bang en gelukkig (als je al even onderweg bent in persoonlijke groei)
Ook de Facebookgroep Liefdesbang heeft me zeer veel gebracht.
Volgende stap
Herken je jezelf hierin? Stuur mij gerust een bericht, of plan een gratis kennismakingsgesprek via de pagina Aanbod.
Geschreven door Iris Bellens. Ik werk in Heist-op-den-Berg, individueel en in groep. Ik volgde een opleiding innerlijk kindwerk, een opleiding familieopstellingen en een opleiding tot ademcoach. Ik begeleid mensen sinds 2024. Bron: mijn video's op YouTube en de podcast met Ine Schellis, aflevering "Relaties".
Gratis webinar, live op Instagram
Als oude pijn je vandaag nog raakt
Donderdag 29 oktober van 20.30 tot 21.30 uur
Schrijf je in