Ik moest even nadenken over wat ik belangrijk genoeg vind om over mezelf te vertellen. In een notendop ben ik Iris, 47 jaar, geboren en getogen in Heist-op-den-Berg, pleegmama van twee meisjes van 11 en 9 en hulpverlener in hart en nieren.

Een mensenmens

Ik noem mezelf vaak een mensenmens. Ik hou van mensen en van hun verhalen, van verbinding en van het leven samen beleven. In mijn vriendenkring en het verenigingsleven ben ik altijd te vinden voor een spelletje, een grapje of gewoon een gezellige babbel.

Mijn zoektocht

Daarnaast heb ik ook een hele zoektocht achter de rug. Een zoektocht naar een leven dat anders mocht zijn dan hoe het tot dan toe was. En hoewel ik vroeger best een oordeel had over mensen die na zo’n persoonlijke zoektocht zelf iets in de wereld gingen brengen met wat ze onderweg geleerd hadden, moet ik ondertussen toegeven dat ik zelf die vrouw geworden ben.

Gelukkig kijk ik daar vandaag anders naar. Elke generatie leert, ontdekt en ziet dingen die er daarvoor misschien nog niet waren. En misschien is het wel mijn of onze taak om wat we onderweg ontdekken, mee te geven aan de volgende generatie.

Mijn lijf

En misschien is dat dan ook wel het belangrijkste wat ik over mezelf wil vertellen: mijn zoektocht naar, en uiteindelijk het vinden van, mijn lijf.

En ik weet het, dat lijf is er altijd geweest. Maar lange tijd was het vooral iets wat me overal naartoe bracht. Ik stond er niet echt bij stil. Tot ik zeven jaar geleden ontdekte dat net dat lijf de antwoorden in zich draagt waar ik al een half leven naar op zoek was.

Ademen in plaats van praten

Van mijn zestiende tot mijn veertigste ben ik, met de nodige tussenpauzes, in gesprekstherapie geweest. Op mijn veertigste liep ik voor de zoveelste keer tegen dezelfde muur. Alleen kende ik die muur ondertussen iets te goed.

Dus ging ik op een matje liggen en ademen in plaats van zitten en praten.

Ons hoofd denkt het te weten, ons lichaam weet het.

Ik vind nog altijd dat elk woord te kort doet aan wat ik daar ervaren heb. Ik wist wel, hier moest ik al die tijd zijn. Ondertussen ben ik jaren aan innerlijke kindwerk, ademwerk en familieopstellingen verder en ben ik een andere vrouw. Geen vrouw die alles op een rijtje heeft en zeker ook niet altijd ‘zen’ is maar er is wel een basisrust en vertrouwen in het leven gekomen.

En dat is precies wat ik jou ook zo gun.

Liefs

Iris

Mijn opleidingen

• Innerlijke kindwerk en familieopstellingen, bij Atelier Levenskunst in Wilrijk
• Ademcoach, bij The White Arrow in Wilrijk
• Basisopleiding Voice Dialogue, bij het Voice Dialogue Instituut (2026)